Prettige Kerstdagen. . .
Door: Wil Groot
Blijf op de hoogte en volg Wil
24 December 2007 | Zuid-Afrika, Kaapstad
Kerstavond in Zuid Afrika, met gemengde gevoelens. Straks naar de nachtmis hier, middernacht. Ik wens jullie allemaal fije dagen, van delen met elkaar en genieten.
Een zalig kerstfeest. . . . .
De regen valt met bakken uit de lucht en volgens mij is de windkracht 8. Eén voordeel, je krijgt nu geen stof in je ogen. Even later is het weer droog en ik parkeer m,n mazda voor de Kentucky Fried Chicken om in de super nog even de laatste inkopen te doen.
"Meneer, meneer, heeft u wat te eten voor mij alstublieft"? Een jongen man, ik schat hem rond de 20, kijkt mij smekend met rooddoorlopen ogen aan. Doorlopen ogen zijn meestal tekenen van alcohol of drugs gebruik. Toch vraagt hij om eten. "Kom mee, ik trakteer je op KFC en wenk hem mij te volgen". Binnen bestel ik friet, kip en een cola. De dame die mij helpt kijkt niet echt vrolijk en de andere klanten nemen gereserveerd afstand. Ik kijk naar de jongen, die zich verlegen op een afstand houdt. Hij ziet er smerig uit. Eén kookwas zou niet voldoende zijn denk ik. Even later zoeken we buiten een rustig plekje op in de luwte en droog. Met beide handen graait hij naar de friet en kip. Even later verteld hij mij dat hij al twee jaar hier is en hier naar toe is gekomen voor werk. Hij komt uit de Oostelijke Kaapprovincie. Ik vraag hem of hij drugs gebruikt of drinkt. "Ik vind black label whisky lekker, maar twee, meer niet", antwoordt hij en "Slapen doe ik op straat, aan de zeekant en ik ben 23 jaar oud". Even later verteld hij dat hij graag de kerstdagen thuis was geweest, maar het is moeilijk werk te vinden. Even een stilte, waarin mijn gedachten mij zeggen dat gegeven geld naar de vles black label gaat.
Ik raad hem aan 3 maanden niet te drinken en het geld opzij te leggen voor een buskaartje.
Alcaholisme, een groot probleem. Wanneer ik even later weer achter stuur zit gaan mijn gedachten naar de jongen. Zou hij ooit terugkeren bij zijn familie?
Ik heb dus kerstinkopen gedaan en nu op naar Rondebosch om Charina op te pikken. We gaan naar Muizenberg, om te lunchen met de straatjongens. Af en toe regent het pijpestelen en een moment later breekt de zon weer heel even door. De elementen laten zich ook horen, donder en bliksem. Vier seizoenen weer zal de vrouw van Jakes, de jongerenwerker later zeggen. Charina staat niet echt te popelen om met dit weer naar Muizenberg te gaan, maar ik heb haar snel overgehaald. Weer of geen weer, ik wil gewoon die kant op en de boys zien. Wanneer we er aan komen miezert het nog een beetje. Binnen maak ik kennis met de vrouw van Jakes, die bezig is met de salades en tosties Kaas en Uien. Buiten is Jakes bezig met de braai, kip, worst en karbonades. Er lopen al enkele jongens rond en tussen de buien door trappen we een balletje. Onderweg zijn we één van de boys tegen gekomen met een winkelwagen vol met spullen en dekens. Het is de afspraak dat ze kerst bij hun familie door zullen brengen. Contacten heeft Jakes met de families gelegd, dus ze zijn op de hoogte. Ze zijn verplicht hun slaapspullen bij de opvang achter te laten.
Wanneer de jongens er allemaal zijn wordt aangevangen met het voorgerecht. Marsmellows worden de boys in de handen gedrukt. Eén van de Ciskes drukt mij er ook één in mijn hand en ik word in de kring opgenomen. Een andere Ciske heeft een extra stokje voor een jonge wolfshond, die ook bij de groep hoort. Ze hebben er zelfs blikjes hondevoer voor, wat ze krijgen van een vrouw uit de buurt, bij wie de wolfshond was komen aanlopen. De jongens hebben zich over de wolfshond ontfermd, omdat de vrouw er geen ruimte voor had. Het grappige is hoe de wolfshond deel van de groep uitmaakt. Later zie ik hoe de groep functioneerd als een familie. Eten wordt gedeeld, want twee jongens die niet elke dag zijn geweest krijgen geen voedselpakket mee. Dat is een regel. Een gedeelte van het eten wat ze later voorgeschoteld krijgen wordt ingepakt en meegenomen voor anderen. Groepsbinding, familieband, ze zijn als broers van elkaar, vertelt één van de Ciskes mij.
Dan is het eterstijd. Eerst handen wassen, een gezamenlijk ritueel. Samen het gebed en dan aanvallen. Wij eten in de keuken, omdat er in de ruimte geen plaats meer is. Jakes verteld dat ze straks een voedselpakket mee naar huis krijgen voor de feestdagen, groot genoeg voor de familie. Verder heeft de gemeenschap gezorgd voor een kerstcadeau. Nieuwe kleren, ook deels tweede hands, voor de boys. Wanneer het nagerecht is genuttigd worden de plastic zakken met kleding uitgereikt. De blijdschap op de gezichten, wanneer ze de gimpen en de shirts en broeken zien. De trainingsjacken, nieuwe sokken en ondergoed en dan de pret op hun gezicht en de uitgelatenheid.
De jongens hopen alleen alles veilig thuis te krijgen. Obstakels onderweg kunnen problemen veroorzaken. Jakes vraagt mij of ik de jongens naar huis wil brengen, want anders zouden zij onderweg wel eens kunnen worden berooft, door andere jongeren, van hun pas verworven rijkdommen. Even later rijden we richting de Township Capricorn, zo een tien minuten rijden. Ik zet ze voor de deur af, wat van de buitenkant lijkt op een stal, of een schuur, met een hangslot er op. Heel snel rennen de Ciskes met hun waren naar binnen. Ik vraag mij af hoe ze binnen zouden worden ontvangen en hoeveel zij moeten afstaan. Delen is belangrijk hier en alles wordt gedeeld, of verkocht, of. . . . . .
In gedachte wens ik ze een fijne kerst en werp mijn blik op naar de hemel en doe mijn wens. In stilte rijden wij naar het strand, wat vijf minuten weg is. De schoonheid van de natuur, harde wind, wolken die voorbij vliegen. Uitwaaien, even banjeren, tegen de wind in. De gedachte blijft, de hoop ook en geloven in het goede.
Zalig kerstfeest allemaal.
Ik ben bereikbaar via de website, www.willenendoen.org
Hier kunt u ook zien waar wij voor staan en wat wij willen bereiken. Ook staat daarop duidelijk vermeld waar de donaties voor gebruikt worden.
Wij zoeken donateurs, om de maandelijke kosten van de projecten die wij steunen te kunnen dekken, zoals de Transkei en Bloemfontein.
Ons bankrekeningnummer in Nederland is : Rabobank 137977387
Ik ben eventueel mobiel bereikbaar op 0027721043800
Tijdelijk postadres;
Wil Groot
P/a Edmund Thwaites
St. Denis Mansions No 9
Ave. St Denis
Frenaye, Cape Town
8005
Een zalig kerstfeest. . . . .
De regen valt met bakken uit de lucht en volgens mij is de windkracht 8. Eén voordeel, je krijgt nu geen stof in je ogen. Even later is het weer droog en ik parkeer m,n mazda voor de Kentucky Fried Chicken om in de super nog even de laatste inkopen te doen.
"Meneer, meneer, heeft u wat te eten voor mij alstublieft"? Een jongen man, ik schat hem rond de 20, kijkt mij smekend met rooddoorlopen ogen aan. Doorlopen ogen zijn meestal tekenen van alcohol of drugs gebruik. Toch vraagt hij om eten. "Kom mee, ik trakteer je op KFC en wenk hem mij te volgen". Binnen bestel ik friet, kip en een cola. De dame die mij helpt kijkt niet echt vrolijk en de andere klanten nemen gereserveerd afstand. Ik kijk naar de jongen, die zich verlegen op een afstand houdt. Hij ziet er smerig uit. Eén kookwas zou niet voldoende zijn denk ik. Even later zoeken we buiten een rustig plekje op in de luwte en droog. Met beide handen graait hij naar de friet en kip. Even later verteld hij mij dat hij al twee jaar hier is en hier naar toe is gekomen voor werk. Hij komt uit de Oostelijke Kaapprovincie. Ik vraag hem of hij drugs gebruikt of drinkt. "Ik vind black label whisky lekker, maar twee, meer niet", antwoordt hij en "Slapen doe ik op straat, aan de zeekant en ik ben 23 jaar oud". Even later verteld hij dat hij graag de kerstdagen thuis was geweest, maar het is moeilijk werk te vinden. Even een stilte, waarin mijn gedachten mij zeggen dat gegeven geld naar de vles black label gaat.
Ik raad hem aan 3 maanden niet te drinken en het geld opzij te leggen voor een buskaartje.
Alcaholisme, een groot probleem. Wanneer ik even later weer achter stuur zit gaan mijn gedachten naar de jongen. Zou hij ooit terugkeren bij zijn familie?
Ik heb dus kerstinkopen gedaan en nu op naar Rondebosch om Charina op te pikken. We gaan naar Muizenberg, om te lunchen met de straatjongens. Af en toe regent het pijpestelen en een moment later breekt de zon weer heel even door. De elementen laten zich ook horen, donder en bliksem. Vier seizoenen weer zal de vrouw van Jakes, de jongerenwerker later zeggen. Charina staat niet echt te popelen om met dit weer naar Muizenberg te gaan, maar ik heb haar snel overgehaald. Weer of geen weer, ik wil gewoon die kant op en de boys zien. Wanneer we er aan komen miezert het nog een beetje. Binnen maak ik kennis met de vrouw van Jakes, die bezig is met de salades en tosties Kaas en Uien. Buiten is Jakes bezig met de braai, kip, worst en karbonades. Er lopen al enkele jongens rond en tussen de buien door trappen we een balletje. Onderweg zijn we één van de boys tegen gekomen met een winkelwagen vol met spullen en dekens. Het is de afspraak dat ze kerst bij hun familie door zullen brengen. Contacten heeft Jakes met de families gelegd, dus ze zijn op de hoogte. Ze zijn verplicht hun slaapspullen bij de opvang achter te laten.
Wanneer de jongens er allemaal zijn wordt aangevangen met het voorgerecht. Marsmellows worden de boys in de handen gedrukt. Eén van de Ciskes drukt mij er ook één in mijn hand en ik word in de kring opgenomen. Een andere Ciske heeft een extra stokje voor een jonge wolfshond, die ook bij de groep hoort. Ze hebben er zelfs blikjes hondevoer voor, wat ze krijgen van een vrouw uit de buurt, bij wie de wolfshond was komen aanlopen. De jongens hebben zich over de wolfshond ontfermd, omdat de vrouw er geen ruimte voor had. Het grappige is hoe de wolfshond deel van de groep uitmaakt. Later zie ik hoe de groep functioneerd als een familie. Eten wordt gedeeld, want twee jongens die niet elke dag zijn geweest krijgen geen voedselpakket mee. Dat is een regel. Een gedeelte van het eten wat ze later voorgeschoteld krijgen wordt ingepakt en meegenomen voor anderen. Groepsbinding, familieband, ze zijn als broers van elkaar, vertelt één van de Ciskes mij.
Dan is het eterstijd. Eerst handen wassen, een gezamenlijk ritueel. Samen het gebed en dan aanvallen. Wij eten in de keuken, omdat er in de ruimte geen plaats meer is. Jakes verteld dat ze straks een voedselpakket mee naar huis krijgen voor de feestdagen, groot genoeg voor de familie. Verder heeft de gemeenschap gezorgd voor een kerstcadeau. Nieuwe kleren, ook deels tweede hands, voor de boys. Wanneer het nagerecht is genuttigd worden de plastic zakken met kleding uitgereikt. De blijdschap op de gezichten, wanneer ze de gimpen en de shirts en broeken zien. De trainingsjacken, nieuwe sokken en ondergoed en dan de pret op hun gezicht en de uitgelatenheid.
De jongens hopen alleen alles veilig thuis te krijgen. Obstakels onderweg kunnen problemen veroorzaken. Jakes vraagt mij of ik de jongens naar huis wil brengen, want anders zouden zij onderweg wel eens kunnen worden berooft, door andere jongeren, van hun pas verworven rijkdommen. Even later rijden we richting de Township Capricorn, zo een tien minuten rijden. Ik zet ze voor de deur af, wat van de buitenkant lijkt op een stal, of een schuur, met een hangslot er op. Heel snel rennen de Ciskes met hun waren naar binnen. Ik vraag mij af hoe ze binnen zouden worden ontvangen en hoeveel zij moeten afstaan. Delen is belangrijk hier en alles wordt gedeeld, of verkocht, of. . . . . .
In gedachte wens ik ze een fijne kerst en werp mijn blik op naar de hemel en doe mijn wens. In stilte rijden wij naar het strand, wat vijf minuten weg is. De schoonheid van de natuur, harde wind, wolken die voorbij vliegen. Uitwaaien, even banjeren, tegen de wind in. De gedachte blijft, de hoop ook en geloven in het goede.
Zalig kerstfeest allemaal.
Ik ben bereikbaar via de website, www.willenendoen.org
Hier kunt u ook zien waar wij voor staan en wat wij willen bereiken. Ook staat daarop duidelijk vermeld waar de donaties voor gebruikt worden.
Wij zoeken donateurs, om de maandelijke kosten van de projecten die wij steunen te kunnen dekken, zoals de Transkei en Bloemfontein.
Ons bankrekeningnummer in Nederland is : Rabobank 137977387
Ik ben eventueel mobiel bereikbaar op 0027721043800
Tijdelijk postadres;
Wil Groot
P/a Edmund Thwaites
St. Denis Mansions No 9
Ave. St Denis
Frenaye, Cape Town
8005
-
24 December 2007 - 21:41
Pity Lont :
Kerst betekent: een toekomst voor kinderen
Jij Wil wilt een spoor naar die toekomst zijn
een huis stichten waar kinderen veilig zijn
waar ze een vriend ontmoeten
en een naam krijgen.
Een veilig huis waar eten drinken en liefde woont.
Je bent een prachtig mens, Wil.
Ik heb respect voor je.
En wens je geluk.
-
24 December 2007 - 22:33
Silvia:
Lieve Wil,
je bent een kanjer! Fijne kerstdagen en ik hoop dat het gemis aan familie en bekenden wordt ingevuld door nieuwe vrienden en kennissen. Jou kennende moet dat gaan lukken ;-)Ik wens je veel liefde, begrip en ruggengraat.
Een tekstregel uit een leesopdracht ivm beleidsstukken: 'Hé Nederlander, ga eens opzij met je dikke identiteit!' Volgens mij is dat een waarheid als een koe. Jij bent iemand die dit allang door had..... En in daden hebt omgezet.
Chapeau!!!!!!
En een heel dikke kus natuurlijk.
Ook van Amber, Farah en Jade.
Silvia -
25 December 2007 - 00:19
Danny:
wil! hele prettige kerstdagen toegewenst
dat je veel liefde mag ontvangen
en kracht om door te gaan !
groetjes Dan -
25 December 2007 - 00:32
Koos Neefjes:
Wil,
Goeie van die KFC en geen gled-voor-drank ... we blijven je volgen en ik kijk uit naar de volgende brief! Hou vol en blijf schrijven in 2008!
Met liefs en groeten en steun uit Hanoi.
Koos, Dung, Minh Quan en Mai Linh -
25 December 2007 - 08:49
Elly:
Wat een prachtig stuk zo op kerstmorgen! Je bent een prachtig mens! Denk aan je en ook voor jou een zalig kerstfeest!
Kus El -
25 December 2007 - 09:17
Abby:
Hoi Wil,
prachtig zoals jij schrijft, een mooi verhaal voor de kerstochtend! Ik zie het allemaal voor mij. Mooi om te zien hoe mensen die weinig hebben blij kunnen zijn met kleine dingen en dat ook met elkaar kunnen delen. Je brengt de feestdagen nu ver van je familie door, maar ik denk dat alles wat je daar doet voor de kinderen enorm compenseert voor het gemis.Ik wens je heel veel kracht, wijsheid en vooral gezondheid om te blijven doen wat je doet. Fijne kerst!
Abby -
25 December 2007 - 11:50
Vera:
Hoi broertje weer een hele mooie brief ik word hier een beetje koud van op kerstmorgen . Je hebt een kerst om nooit meer te vergeten, nog fijne dagen veel liefs en een knuffel van je zussie vera en jan -
25 December 2007 - 11:51
Renée:
Hoi Wil,
Wens je een kerst met betekenis volle oude en nieuwe herinneringen toe.
zoen van Renée en d'r mannen uit Almere -
25 December 2007 - 12:24
Sjaak En Tiny:
Wil voor jou een kerst met gemengde gevoelens.Wij wensen jou vandaag een fijne kerst toe en de allerbeste wensen voor de komende tijd.We denken vaak aan jou. groetjes Sjaak en Tiny -
26 December 2007 - 12:37
Jan, Jac En The Boy':
Ola compadre, wat fantastisch om op de vroege 1 ste kerstdag jou warme en liefdevolle mail door te lezen.
Wat ben je toch een bijzonder kind.
Komt zeker ook door dat warme nest waar je uit komt !!
Denken veel aan je.
Veel liefs en doorzettingsvermogen in 2008.
Warme brassa, The Felleros. -
26 December 2007 - 16:40
Tante Bets:
Hallo Wil, Ik heb geen computer maar bij Jeannet kan ik even aan zet. Ik heb wat verhalen gelezen, het is vreemd dat je er niet bent. Ik mis je telefoontjes en het samen vis eten. Lies vraagt ook al naar je. Het is erg mooi waar jij bent, de natuur dan he! Maar veel ellende en narigheid. Daar moet je niet mee naar bed gaan. Dan ben jij in een heel goeie wieg gevallen. Daar mag je blij en gelukkig mee zijn. Ik bid af en toe voor je dat je maar weer heel thuis komt. En ga nu lekker gourmetten met Kees en Jeannet en Marleentje en morgen gaan we ome Jan de laatste afscheidskus geven. Groetjes tante Bets en een lekker zoentje. Prettige jaarwisseling en tot ziens, groetjes Bye, dag. -
29 December 2007 - 13:50
Corrinda:
Hoi kanjer van een oom.
De kerstdagen hebben wij doorgebracht in een oude boerderij in de achterhoek met de familie van Marc. Het was heerlijk om deze dagen bij familie te vieren. Dit jaar even niet met mijn familie en we moesten ook jou jaarlijkse bezoekje missen. Volgend jaar weer? Ik lees nu de brieven van afgelopen week. Het is heerlijk om de verhalen te lezen al is het niet allemaal even vrolijk. Wat hebben wij het hier toch goed. We worden elke keer weer met onze neus op de feiten gedrukt. We hebben grote bewondering voor je Wil!
Voor jou een goed uiteinde en een nog beter begin van 2008. Dikke kus van Marc, Tim, Chris en Corrinda.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
