17 oktober, wereld armoede dag
Door: Wil Groot
Blijf op de hoogte en volg Wil
19 Oktober 2013 | Zuid-Afrika, Coffee Bay
17 oktober, wereld armoede dag,
Het is vroeg in de ochtend, half 7, de normale tijd van opstaan. Maar deze ochtend is anders, omdat we gister in Mqanduli zijn geweest, de dichtst bijzijnde stad. We hebben daar schoolschoenen gekocht, voor Min, een buurjongen van 15, die niet meer naar school kon gaan omdat hij geen schoenen had. Zonder schoenen mag je niet naar school en zonder school uniform ook niet. Een scheur in je broek, of gat in je trui maakt niet uit. Of een veels te groot uniform, of te klein, is geen probleem. Als je maar een school uniform aan hebt. Min helpt veel in de tuin.
Met een grote grijns op zijn gezicht past hij zijn nieuwe schoenen. Ze zijn een maat te groot, gekocht op de groei, kan hij er een paar jaar mee toe. De neus wordt opgevuld met krantenpapier. Zo gaat dat hier. Met blote voeten past hij ze. Snel haal ik een stel stel sokken uit mijn rugzak. Hij is bleid als blik :)
Veel kinderen gaan hier niet naar school. Ze hebben geen schoolkleding. Kinderbijslag is 270 rand per maand en schoenen kosten 200. De droogte van de laatste maanden heeft er voor gezorgd dat er weinig verbouwd kon worden. De akkers zijn droog. Rivieren staan droog en waterleiding is regelmatig afgesloten. Vorig jaar om deze tijd waren de akkers geploegd en was de maïs of zoete aardappelen al geplant. Men wacht op regen. De meeste gezinnen eten pap, maïs, rijst of bonen. Een keer per maand vlees of kip. Elk dubbeltje wordt omgekeerd. Vooral jonge gezinnen hebben het moeilijk.
Gister was het pensioendag. Gelijk is er dan een grote markt. Iedereen probeert dan een handeltje te drijven, iets bij te verdienen. De bejaarden uit onze buurt komen dan hun rekening betalen bij ons winkeltje en beginnen weer te poffen bij hun eerste inkopen. Op de pof, zo gaat dat hier. Soms gaat dat wel eens fout en dan wordt er tijdens de gemeenschapsvergadering, wat elke zondag morgen om 8 uur plaats vind recht gezet. À.s zondag is er weer een vergadering. Deze heb ik georganiseerd omdat er teveel jongens rondlopen die niet naar school gaan. Dit moet worden aangepakt, omdat deze jongens anders op het foute pad komen. Wanneer zij dan rond hun 17 de naar de stad trekken om daar hun geluk te zoeken belanden velen vanwege de hoge werkloosheid in de criminaliteit. Veel meisjes raken jong zwanger, want dan hebben ze 270 rand te verteren, niet er bij nadenkend dat een baby veel meer kost.
Tja, dit is ook Afrika
Vandaag bezochten we Sociaal Development. Dit ministerie behoort de kindercrèches te sponsoren. Dit is 15 rand per kind per dag en wij wilden daar wel even duidelijkheid over hebben. Elke kindercrèche moet een NPO zijn ( non profit organisatie), opgericht vanuit de gemeenschap. Deze moet geregistreerd staan, waarna er nog verschillende regels en formaliteiten volgen voordat de aanvraag kan worden ingediend voor bijdrage van de staat. De desbetreffende dame vertelde dat dit binnen een maand geregeld kan worden, een NPO. "De gemeenschap waar wij actief zijn heeft geen elektriciteit, laat staan computer", was mijn antwoord. Ik doelde op de school van Mavis. Ze was verrast dat die niet geregistreerd stond en regelde gelijk voor ons de papieren. Deze moest ik ingevuld dan maar bij haar terug brengen. Zij zal er voor zorgen dat het goed gaat komen. Ik ben benieuwd.
Tja, dit is ook Afrika.
" Hoe kan het dat geregistreerde kindercrèches in die omgeving dan geen geld krijgen van jullie", vraag ik haar. " Tja, we kunnen er maar zoveel betalen en dan is het geld op". Ik vraag haar hoe het zit met de lonen van de juffen. " Die betalen wij niet, want het is een non profit organisatie en daar moeten zij fondsen voor werven".
Op de terugweg nemen we een lifter mee. Ik vraag hem wat ANC betekent. "Afrikaan Nationaal Congres", antwoord de man, met sarcasme. Het is de regerende partij. "Afrikaanse nationale corruptie is meer van toepassing", voegt hij er aan toe.
Ondertussen is het eindelijk gaan regenen. Bij de winkel waar wij stoppen om voorraad te halen voor ons winkeltje zie ik een paar jochies staan op blote voeten in de bagger.
Tja, ook dat is Afrika.
Wereld armoede dag, gaat t over de autoradio en het is stukken beter nu, wordt er gezegd.
Het is vroeg in de ochtend, half 7, de normale tijd van opstaan. Maar deze ochtend is anders, omdat we gister in Mqanduli zijn geweest, de dichtst bijzijnde stad. We hebben daar schoolschoenen gekocht, voor Min, een buurjongen van 15, die niet meer naar school kon gaan omdat hij geen schoenen had. Zonder schoenen mag je niet naar school en zonder school uniform ook niet. Een scheur in je broek, of gat in je trui maakt niet uit. Of een veels te groot uniform, of te klein, is geen probleem. Als je maar een school uniform aan hebt. Min helpt veel in de tuin.
Met een grote grijns op zijn gezicht past hij zijn nieuwe schoenen. Ze zijn een maat te groot, gekocht op de groei, kan hij er een paar jaar mee toe. De neus wordt opgevuld met krantenpapier. Zo gaat dat hier. Met blote voeten past hij ze. Snel haal ik een stel stel sokken uit mijn rugzak. Hij is bleid als blik :)
Veel kinderen gaan hier niet naar school. Ze hebben geen schoolkleding. Kinderbijslag is 270 rand per maand en schoenen kosten 200. De droogte van de laatste maanden heeft er voor gezorgd dat er weinig verbouwd kon worden. De akkers zijn droog. Rivieren staan droog en waterleiding is regelmatig afgesloten. Vorig jaar om deze tijd waren de akkers geploegd en was de maïs of zoete aardappelen al geplant. Men wacht op regen. De meeste gezinnen eten pap, maïs, rijst of bonen. Een keer per maand vlees of kip. Elk dubbeltje wordt omgekeerd. Vooral jonge gezinnen hebben het moeilijk.
Gister was het pensioendag. Gelijk is er dan een grote markt. Iedereen probeert dan een handeltje te drijven, iets bij te verdienen. De bejaarden uit onze buurt komen dan hun rekening betalen bij ons winkeltje en beginnen weer te poffen bij hun eerste inkopen. Op de pof, zo gaat dat hier. Soms gaat dat wel eens fout en dan wordt er tijdens de gemeenschapsvergadering, wat elke zondag morgen om 8 uur plaats vind recht gezet. À.s zondag is er weer een vergadering. Deze heb ik georganiseerd omdat er teveel jongens rondlopen die niet naar school gaan. Dit moet worden aangepakt, omdat deze jongens anders op het foute pad komen. Wanneer zij dan rond hun 17 de naar de stad trekken om daar hun geluk te zoeken belanden velen vanwege de hoge werkloosheid in de criminaliteit. Veel meisjes raken jong zwanger, want dan hebben ze 270 rand te verteren, niet er bij nadenkend dat een baby veel meer kost.
Tja, dit is ook Afrika
Vandaag bezochten we Sociaal Development. Dit ministerie behoort de kindercrèches te sponsoren. Dit is 15 rand per kind per dag en wij wilden daar wel even duidelijkheid over hebben. Elke kindercrèche moet een NPO zijn ( non profit organisatie), opgericht vanuit de gemeenschap. Deze moet geregistreerd staan, waarna er nog verschillende regels en formaliteiten volgen voordat de aanvraag kan worden ingediend voor bijdrage van de staat. De desbetreffende dame vertelde dat dit binnen een maand geregeld kan worden, een NPO. "De gemeenschap waar wij actief zijn heeft geen elektriciteit, laat staan computer", was mijn antwoord. Ik doelde op de school van Mavis. Ze was verrast dat die niet geregistreerd stond en regelde gelijk voor ons de papieren. Deze moest ik ingevuld dan maar bij haar terug brengen. Zij zal er voor zorgen dat het goed gaat komen. Ik ben benieuwd.
Tja, dit is ook Afrika.
" Hoe kan het dat geregistreerde kindercrèches in die omgeving dan geen geld krijgen van jullie", vraag ik haar. " Tja, we kunnen er maar zoveel betalen en dan is het geld op". Ik vraag haar hoe het zit met de lonen van de juffen. " Die betalen wij niet, want het is een non profit organisatie en daar moeten zij fondsen voor werven".
Op de terugweg nemen we een lifter mee. Ik vraag hem wat ANC betekent. "Afrikaan Nationaal Congres", antwoord de man, met sarcasme. Het is de regerende partij. "Afrikaanse nationale corruptie is meer van toepassing", voegt hij er aan toe.
Ondertussen is het eindelijk gaan regenen. Bij de winkel waar wij stoppen om voorraad te halen voor ons winkeltje zie ik een paar jochies staan op blote voeten in de bagger.
Tja, ook dat is Afrika.
Wereld armoede dag, gaat t over de autoradio en het is stukken beter nu, wordt er gezegd.
-
20 Oktober 2013 - 06:07
Mark:
Tja de realiteit ,goed bezig Wil . -
20 Oktober 2013 - 11:21
Trinja:
Hoi lieve Willy Boy, het gaat iets beter ja, maar dan alleen dankzij jullie inzet!!!
Als je jouw verslagen leest zijn dit de problemen waar je je druk over kan maken, en waar maken wij ons druk om? Over het bestaan van Zwarte Piet (racisme?) Tja . . en dat is NL Wil.
Lief, keep on the good job, en denk ook goed om jezelf.
Hele dikke knuffel voor jou van mij. xxx -
22 Oktober 2013 - 21:08
Aaf:
Wat weer een heen en weer gedoe het kan zo simpel zijn in onze ogen maar ja Afrika he. heerlijk regen, daar zijn jullie al blij mee voor de oogst natuurlijk en alle stof. Blijf je inzetten alle kleine beetjes helpen dan doen wij dat ook TOPPIE Wil liefs een van de 5 moeders iedereen de groetjes dikke zoen hoi -
23 Oktober 2013 - 07:28
Bernadette:
Afrika, een wereld vol verbazing! -
28 Oktober 2013 - 22:46
Anja:
Je bent weer lekker aan het regelen, maar dat moet ook wel anders gebeurt er weinig. Ga zo door je bent alweer over de helft. Succes en groetjes van ons.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
