verandering
Door: Wil
Blijf op de hoogte en volg Wil
22 November 2018 | Nederland, Amsterdam
Verandering,
Nomapuzi, Ziayanda en Nontsha verwelkomen me. Wanneer ik naar binnen loop ruik ik Khosa brood en even later stapt het hoofd van de gemeenschap binnen. Een warm welkom. De weg hier naartoe zat wederom vol met gaten en koeien en schapen zorgden er voor om op mijn tellen te letten. Tja, dat is Afrika. Je staat er constant voor verrassingen.
Het weer blijkt ook hier van de rel te zijn. Het heeft al weken niet geregend. Het is lente hier en dan behoort het regelmatig te regenen. De boeren ploegen dan hun land en mais wordt gezaaid. Er is in de hele omgeving nog geen land geploegd en het is al half november. Waaien doet het wel en hard.
Jongens uit het dorp en de metselaar druk bezig met het community centrum. Het ziet er goed uit. Nog een halve dag en dan zijn ze klaar en kan het dak er op. Nontscha betaalt de jongens uit op het eind van de dag. Ik kijk haar aan en vraag mij af of dit wel wijs is. ‘Dus morgen ochtend zijn jullie hier om half 8? Dan heb ik de koffie voor jullie klaar. ‘Ja dat is goed’, zegt de metselaar. ‘Okay, afgesproken’ en we schudden handen. De volgende dag komt geen van de jongens opdagen. Op dat moment kon ik mijzelf wel voor mijn kop slaan. Wat dat aangaat is de jonge generatie hetzelfde als de oudere generatie. Geen verandering dus.
Enkele dagen later is er vergadering met de moeders van de kinderen die op de kleuterschool zitten. De moeders gaan diploma feest (graduation party) organiseren op de 30ste november. Dan moet het gemeenschapshuis klaar zijn. Zes kinderen gaan naar de lagere school. Dat is een grote stap voor ze. Prachtig zo een groep kleurrijk geklede vrouwen bij elkaar te zien, ook al zijn ze allemaal niet in hun zondagse tenue. De vergadering begint met een gebed, geleid door de waterman. Hij zit in het schoolbestuur. Het belangrijkste punt is geld. Er wordt gegeten op op het feest en het hele dorp eet mee. Er worden rond de 300 gasten verwacht. Ze hebben 2500 rand opgehaald en daar moeten ze het mee doen. Aangezien de prijzen voor eten hier bijna gelijk liggen aan prijzen in onze winkels wordt maar een klein hapje voor iedereen. Toch zien ze er allemaal naar uit en vertrouwen ze er op dat het goed komt. Natuurlijk dagen de dames mij uit in hun Khosa taal, waar ik geen snars van begrijp. Jammer dat ik dat nooit heb geleerd, denk ik bij mijzelf. Ziyanda vertaalt het voor mij. ‘Ze vragen je ten huwelijk Wil en ze willen dat je de bijdraagt.’ Ik moet lachen. ‘Zeg ze maar dat ik getrouwd ben met de heer, moderne missionaris ben.’ Ze moesten eens weten, denk ik bij mijzelf.
In het weekend is Ziyanda met enkele meisjes de letters van het alfabet aan het schilderen op de muren in de kleuterschool. Ik zie Zozo ook met een kwast in haar hand staan. Zij heeft mij zes jaar geleden menigmaal als kleine meid van, ik schat 3 of vier jaar oud, kracht gegeven om door te gaan, wanneer ik het niet meer zag zitten. Wat wil, als een klein kind naar je toe komt met een glimlach van openheid en ogen die spreken van ‘doe maar Wil, het komt wel goed.
Na het weekend is de metselaar er weer en ook zijn trawanten. Ze zorgen voor dat binnen een halve dag alles klaar is. ‘De hoofdman de gemeenschap en een andere man zitten bij me en vertellen de laatste nieuwtjes. ‘Er was een man dood gevonden. Ze brachten hem naar het mortuarium. Eenmaal daarbinnen kwam hij opeens weer tot leven. Hij stond op en zei dat hij daar niet wilde zijn en liep weer naar buiten.’ Ik moet lachen. Sterke verhalen. Wat dat aangaat is er hier ook geen verandering. Toch, wanneer ik even later hoor dat een echtpaar, die beiden hiv positief zijn een kindje hebben gekregen die niet hiv positief is dan ben ik blij. De behandeling tijdens de zwangerschap die zwangere vrouwen soms ondergaan helpt. Wat dat aangaat is er verandering.
Morgen gaat het dak er op. Dat is mooi. We zijn op schema. En ik heb sponsoring kunnen regelen voor het diploma feest. Even bij enkele supermarkten langs geweest, charme gebruikt bij de vrouwelijk managers en vooral benadrukt dat het voor armlastige kinderen is. O ja ook voor een nieuw project om jonge meisjes te leren niet vroeg zwanger te worden. Maar daarover vertel ik later meer.
Groeten uit de Transkei
www.willenendoen.com
Nomapuzi, Ziayanda en Nontsha verwelkomen me. Wanneer ik naar binnen loop ruik ik Khosa brood en even later stapt het hoofd van de gemeenschap binnen. Een warm welkom. De weg hier naartoe zat wederom vol met gaten en koeien en schapen zorgden er voor om op mijn tellen te letten. Tja, dat is Afrika. Je staat er constant voor verrassingen.
Het weer blijkt ook hier van de rel te zijn. Het heeft al weken niet geregend. Het is lente hier en dan behoort het regelmatig te regenen. De boeren ploegen dan hun land en mais wordt gezaaid. Er is in de hele omgeving nog geen land geploegd en het is al half november. Waaien doet het wel en hard.
Jongens uit het dorp en de metselaar druk bezig met het community centrum. Het ziet er goed uit. Nog een halve dag en dan zijn ze klaar en kan het dak er op. Nontscha betaalt de jongens uit op het eind van de dag. Ik kijk haar aan en vraag mij af of dit wel wijs is. ‘Dus morgen ochtend zijn jullie hier om half 8? Dan heb ik de koffie voor jullie klaar. ‘Ja dat is goed’, zegt de metselaar. ‘Okay, afgesproken’ en we schudden handen. De volgende dag komt geen van de jongens opdagen. Op dat moment kon ik mijzelf wel voor mijn kop slaan. Wat dat aangaat is de jonge generatie hetzelfde als de oudere generatie. Geen verandering dus.
Enkele dagen later is er vergadering met de moeders van de kinderen die op de kleuterschool zitten. De moeders gaan diploma feest (graduation party) organiseren op de 30ste november. Dan moet het gemeenschapshuis klaar zijn. Zes kinderen gaan naar de lagere school. Dat is een grote stap voor ze. Prachtig zo een groep kleurrijk geklede vrouwen bij elkaar te zien, ook al zijn ze allemaal niet in hun zondagse tenue. De vergadering begint met een gebed, geleid door de waterman. Hij zit in het schoolbestuur. Het belangrijkste punt is geld. Er wordt gegeten op op het feest en het hele dorp eet mee. Er worden rond de 300 gasten verwacht. Ze hebben 2500 rand opgehaald en daar moeten ze het mee doen. Aangezien de prijzen voor eten hier bijna gelijk liggen aan prijzen in onze winkels wordt maar een klein hapje voor iedereen. Toch zien ze er allemaal naar uit en vertrouwen ze er op dat het goed komt. Natuurlijk dagen de dames mij uit in hun Khosa taal, waar ik geen snars van begrijp. Jammer dat ik dat nooit heb geleerd, denk ik bij mijzelf. Ziyanda vertaalt het voor mij. ‘Ze vragen je ten huwelijk Wil en ze willen dat je de bijdraagt.’ Ik moet lachen. ‘Zeg ze maar dat ik getrouwd ben met de heer, moderne missionaris ben.’ Ze moesten eens weten, denk ik bij mijzelf.
In het weekend is Ziyanda met enkele meisjes de letters van het alfabet aan het schilderen op de muren in de kleuterschool. Ik zie Zozo ook met een kwast in haar hand staan. Zij heeft mij zes jaar geleden menigmaal als kleine meid van, ik schat 3 of vier jaar oud, kracht gegeven om door te gaan, wanneer ik het niet meer zag zitten. Wat wil, als een klein kind naar je toe komt met een glimlach van openheid en ogen die spreken van ‘doe maar Wil, het komt wel goed.
Na het weekend is de metselaar er weer en ook zijn trawanten. Ze zorgen voor dat binnen een halve dag alles klaar is. ‘De hoofdman de gemeenschap en een andere man zitten bij me en vertellen de laatste nieuwtjes. ‘Er was een man dood gevonden. Ze brachten hem naar het mortuarium. Eenmaal daarbinnen kwam hij opeens weer tot leven. Hij stond op en zei dat hij daar niet wilde zijn en liep weer naar buiten.’ Ik moet lachen. Sterke verhalen. Wat dat aangaat is er hier ook geen verandering. Toch, wanneer ik even later hoor dat een echtpaar, die beiden hiv positief zijn een kindje hebben gekregen die niet hiv positief is dan ben ik blij. De behandeling tijdens de zwangerschap die zwangere vrouwen soms ondergaan helpt. Wat dat aangaat is er verandering.
Morgen gaat het dak er op. Dat is mooi. We zijn op schema. En ik heb sponsoring kunnen regelen voor het diploma feest. Even bij enkele supermarkten langs geweest, charme gebruikt bij de vrouwelijk managers en vooral benadrukt dat het voor armlastige kinderen is. O ja ook voor een nieuw project om jonge meisjes te leren niet vroeg zwanger te worden. Maar daarover vertel ik later meer.
Groeten uit de Transkei
www.willenendoen.com
-
22 November 2018 - 14:38
Jeannet:
Goed bezig, Wil. De jongens wel een beetje achter de vodduh aan blijven zitten hè. Anders komt t nooit af. -
22 November 2018 - 14:40
Tijmen:
Mooi artikel Wil -
22 November 2018 - 14:54
Cecile:
Met interesse gelezen, je verslag en ben erg benieuwd hoe de seksuele voorlichting aan meisjes verloopt
en misschien ook jongens? Succes Wil, fijn zo snel van je te horen!!!! -
22 November 2018 - 15:07
:
Weer mooie stappen! Doe ze de groeten daar!
Peter -
22 November 2018 - 15:09
Vera :
Zo weer op je plekkie, mooi om te lezen hóe je weer bezig bent. Veel succes broertje liefs knuffel je zussie -
22 November 2018 - 15:31
Hennie Meijerink Namens 40MM:
Beste Wil,
Wat een mooi verhaal , behalve van de droogte.
Laten we hopen dat het snel gaat regenen, maar dan niet meteen alles overstromend.
Dat nuook weer niet.
Vanuit de 40MM, kan je medio december E700,00 tegemoet zien; het sponsorbedrag voor dit jaar.
Ik weet zeker, dat dit goed van pas komt en al helemaal in de december
maand.
Goed werk gewenst !!!
Hennie
-
22 November 2018 - 15:55
Mark:
Top ! -
22 November 2018 - 16:15
Joyce:
Mooi om te lezen wil!
Zou mooi zijn als het voor t feest af is!
Succes daar en ik kijk uit naar je volgende verhaal!
Liefs Joyce -
22 November 2018 - 16:44
Bernadette:
Weer lekker bezig, kanjer. -
23 November 2018 - 04:36
Cindy :
Goed om te lezen dat de inzet wordt beloond.
Nu nog hard aan het werk, zodat wij alleen maar hoeven te genieten :)
Tot gauw! -
23 November 2018 - 09:47
Anja:
Weer goed bezig. Positief blijven dan wordt het vast een mooi feest de dertigste. Voor jou leuk geregeld zo op je verjaardag! Wie goed doet..... -
23 November 2018 - 11:28
Roos Van Der Klaauw:
fantastisch Wil dat je doorgaat met dit werk.
je boek inmiddels uit en met veel bewondering gelezen.
lieve groeten, Roos -
24 November 2018 - 15:55
Nancy:
Opnieuw mooie verhalen, Will. Vele kleine stapjes vooruit maken een grote afstand, he -
25 November 2018 - 11:31
Ronald:
Hi Wil, krijg heimwee! Prachtig om je verhaal te lezen, vooral omdat wij er voor ons gevoel gisteren nog waren. Succes en op naar de graduation festiviteiten! -
26 November 2018 - 09:21
Loes:
ja, doe maar Wil, het komt wel goed !
groetvandebuurvrouw -
27 November 2018 - 02:55
Nancy:
Vele kleine stapjes vooruit maken samen een grote afstand -
30 November 2018 - 05:03
Jan:
Hè broertje van harte met je birthday, 51 toch ? Maak er een mooi feesie van daar. Zoals jij de dagelijkse gebeurtenissen beschrijft geeft mij het gevoel alsof ik over je schouder mee kijk !
Geniet maar lekker, veel succes met je projecten ! Brasa uit Castricum. -
30 November 2018 - 06:19
:
Van harte Wil!
-
30 November 2018 - 12:10
Dominique:
Blijft fantastisch werk wat je verricht.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
