Wild Coast..
Door: Ronald (voor Willen & Doen)
Blijf op de hoogte en volg Wil
06 Juni 2012 | Zuid-Afrika, Coffee Bay
Een mooi benaming van dit gebied, en treffender kan het bijna niet. De enorm ruige kust van kliffen en rotsen, vaak wind en een eeuwige zware golfslag van de Indische Oceaan.
Het leven hier sluit er bijna naadloos op aan, zeker bekeken door de ogen van een verwende westerling. De rondavels zijn bepalend in het beeld van de heuvelachtige omgeving. Zeer eenvoudig van binnen, iets om op te zitten en iets om op te slapen, dat is hem meestal wel. Omgeven door huisdieren als honden, varkens, kippen en soms ganzen die ook in en uit lopen. Het wassen van kleding en zichzelf gebeurt buiten uit emmers, daarnaast is de natuur een groot toilet.. Vaak hebben zij een tuintje om eten te laten groeien. Dit geheel wordt door de vrouwen in de lucht gehouden. De mannen werken in de mijnen rond Kaapstad of los/vast op klusjes. Een te groot gedeelte doet niets en drinkt te vaak, te veel en te vroeg met een hoop onderling “gedoe” tot gevolg. Wat ik kan zien is dat de mensen die iets geleerd hebben, en bijvoorbeeld wat Engels spreken, zich hier veel makkelijker aan onttrekken en gemotiveerd zijn om zich aan de huidige situatie te onttrekken. Van daaruit geloof ik ook echt in de diepere achtergrond van het project. Wanneer de mensen gelukkig zijn in hoe zij nu leven, wie ben ik dan er iets van te vinden. Maar velen maken een keuze om het anders te doen en het is mooi om te helpen bij het leggen van een basis om later in ieder geval te kunnen kiezen.
In hele basale basiszaken is verandering dichtbij. Zo hebben wij een toilet (zie foto, de voorkant is open waardoor en prachtig uitzicht gegarandeerd is!). Tezamen met de afspraak dat handen wassen verplicht is en met de uitleg daarbij is dit voor de kindertjes alweer een stap. Ook tanden poetsen bij binnenkomst en het afwassen van eigen bordjes is verplichte kost. Zij leren het belang van goed eten en zien dat dit op gas kan. Allemaal praktische zaken naast rekenen en taal.
Daarnaast is er nog een heel belangrijke wat mij betreft. De aanwezigheid van drie moeders in de rol van lerares, hulplerares en kokkin is belangrijk als het gaat om rust en duidelijkheid. Alcohol is verboden op de locatie en de kinderen kennen de regels. Dit maakt het een hele veilige omgeving en dit is te merken. Ook na school zijn er altijd kinderen en er is veel aanloop. Het eten en de koffie wordt gedeeld, men is er graag. Mooi om te zien!!
Gisteren waren wij in Umthata, op bezoek bij het Department of Social Development om een stap te zetten in de registratie van de school. Na registratie betaald de overheid per kind een bedrag, waardoor de stichting weer meer armslag heeft. Binnen 2,5 uur werden wij door een zeer behulpzame ambtenaar door de formulierhuishouding heen geholpen. Dit luistert enorm nauw, dit hadden wij zelf nooit gekund. De hele zaak is opgestuurd naar Pretoria met de verzekering dat wij binnen een maand het certificaat binnen zouden moeten hebben. Hiermee is het nog niet helemaal rond, maar dit is zou wel een grote stap zijn. Wij zijn er in ieder geval al heel blij mee, de gekozen weg bleek de juiste! Tijdens deze sessie waren wij nog getuigen van een bizar incident. Van diverse kanten kreeg ik al te horen dat Umthata niet de vrolijkste plek op aarde is. Op een goed moment kwam er heel veel kabaal van de straat waar wij op uitkeken. Ik kijken, maar daar stak de ambtenaar een stokje voor. “Het is waarschijnlijk een betrapte dief, en als de politie er niet snel is gaat hij het niet overleven..” en ze haalde mij gedecideerd bij het raam vandaan. Ik verifieerde nog even of ik dit wel goed gehoord had, en meer dan serieus bleek dit het geval!
Nog twee dagen in de heuvels en dan verkas ik naar een backpackers hostile in Coffee Bay. Langzaam bekruipt het gevoel om weer naar huis te gaan en zo hoort het ook te zijn denk ik.
Tot de laatste keer!
Als er mensen zijn die actie willen ondernemen, mail ons dan op willendoen@gmail.com dan kunnen wij jullie eventueel ondersteunen met foldermateriaal etc.
Ons bankrekeningnummer in Nederland is : Rabobank 137977387 t.a.v Willen en Doen
Wij zijn telefonisch te bereiken op 06-17878385
Het leven hier sluit er bijna naadloos op aan, zeker bekeken door de ogen van een verwende westerling. De rondavels zijn bepalend in het beeld van de heuvelachtige omgeving. Zeer eenvoudig van binnen, iets om op te zitten en iets om op te slapen, dat is hem meestal wel. Omgeven door huisdieren als honden, varkens, kippen en soms ganzen die ook in en uit lopen. Het wassen van kleding en zichzelf gebeurt buiten uit emmers, daarnaast is de natuur een groot toilet.. Vaak hebben zij een tuintje om eten te laten groeien. Dit geheel wordt door de vrouwen in de lucht gehouden. De mannen werken in de mijnen rond Kaapstad of los/vast op klusjes. Een te groot gedeelte doet niets en drinkt te vaak, te veel en te vroeg met een hoop onderling “gedoe” tot gevolg. Wat ik kan zien is dat de mensen die iets geleerd hebben, en bijvoorbeeld wat Engels spreken, zich hier veel makkelijker aan onttrekken en gemotiveerd zijn om zich aan de huidige situatie te onttrekken. Van daaruit geloof ik ook echt in de diepere achtergrond van het project. Wanneer de mensen gelukkig zijn in hoe zij nu leven, wie ben ik dan er iets van te vinden. Maar velen maken een keuze om het anders te doen en het is mooi om te helpen bij het leggen van een basis om later in ieder geval te kunnen kiezen.
In hele basale basiszaken is verandering dichtbij. Zo hebben wij een toilet (zie foto, de voorkant is open waardoor en prachtig uitzicht gegarandeerd is!). Tezamen met de afspraak dat handen wassen verplicht is en met de uitleg daarbij is dit voor de kindertjes alweer een stap. Ook tanden poetsen bij binnenkomst en het afwassen van eigen bordjes is verplichte kost. Zij leren het belang van goed eten en zien dat dit op gas kan. Allemaal praktische zaken naast rekenen en taal.
Daarnaast is er nog een heel belangrijke wat mij betreft. De aanwezigheid van drie moeders in de rol van lerares, hulplerares en kokkin is belangrijk als het gaat om rust en duidelijkheid. Alcohol is verboden op de locatie en de kinderen kennen de regels. Dit maakt het een hele veilige omgeving en dit is te merken. Ook na school zijn er altijd kinderen en er is veel aanloop. Het eten en de koffie wordt gedeeld, men is er graag. Mooi om te zien!!
Gisteren waren wij in Umthata, op bezoek bij het Department of Social Development om een stap te zetten in de registratie van de school. Na registratie betaald de overheid per kind een bedrag, waardoor de stichting weer meer armslag heeft. Binnen 2,5 uur werden wij door een zeer behulpzame ambtenaar door de formulierhuishouding heen geholpen. Dit luistert enorm nauw, dit hadden wij zelf nooit gekund. De hele zaak is opgestuurd naar Pretoria met de verzekering dat wij binnen een maand het certificaat binnen zouden moeten hebben. Hiermee is het nog niet helemaal rond, maar dit is zou wel een grote stap zijn. Wij zijn er in ieder geval al heel blij mee, de gekozen weg bleek de juiste! Tijdens deze sessie waren wij nog getuigen van een bizar incident. Van diverse kanten kreeg ik al te horen dat Umthata niet de vrolijkste plek op aarde is. Op een goed moment kwam er heel veel kabaal van de straat waar wij op uitkeken. Ik kijken, maar daar stak de ambtenaar een stokje voor. “Het is waarschijnlijk een betrapte dief, en als de politie er niet snel is gaat hij het niet overleven..” en ze haalde mij gedecideerd bij het raam vandaan. Ik verifieerde nog even of ik dit wel goed gehoord had, en meer dan serieus bleek dit het geval!
Nog twee dagen in de heuvels en dan verkas ik naar een backpackers hostile in Coffee Bay. Langzaam bekruipt het gevoel om weer naar huis te gaan en zo hoort het ook te zijn denk ik.
Tot de laatste keer!
Als er mensen zijn die actie willen ondernemen, mail ons dan op willendoen@gmail.com dan kunnen wij jullie eventueel ondersteunen met foldermateriaal etc.
Ons bankrekeningnummer in Nederland is : Rabobank 137977387 t.a.v Willen en Doen
Wij zijn telefonisch te bereiken op 06-17878385
-
06 Juni 2012 - 16:16
Mam:
Wat is er al veel bereikt Roon ,ik denk dat je daar wel met een goed gevoel vandaan gaat ,al is er nog heel veel te doen maar daar heb je je steentje toe bijgedragen . Maar nu kom je weer naar huis daar zijn wij ook wel heel blij mee.Dag tot Dinsdag dikke kus van ons -
06 Juni 2012 - 18:24
Joyce:
Hi roon,
Wat mooi dat jullie qua registratie weer een stap verder zijn gekomen!!! Super gedaan!
Ik ga je verhalen straks missen, het blijft bijzonder om een beetje mee te kijken in de bijzondere wereld waar jij je nu bevindt, maar uiteraard hoor ik ze liever live en kijk uit naar al je foto's!!
Geniet van de laatste dagen en kom veilig weer thuis!!
X Joyce -
06 Juni 2012 - 18:52
Miranda De Zwart:
Het is zo gaaf te beleven dat wat ik lees, jouw stem hoor die het vertelt. Echt, zo voel ik dat! Lieve Roon, tot volgende week! Ik kijk ernaar uit je weer te zien. Geniet van de laatste dagen daar en een hele goede terugreis. Lfs Miran
p.s. We maken er met je meiden nog een leuk weekend van! Afscheid van de F2, dat doet een beetje pijn. We hebben het dit jaar erg leuk gehad. -
06 Juni 2012 - 20:01
People4Change:
Hi Ronald,
Wat schrijf je toch ontzettend beeldend en bevlogen. Echt een genot om je weblog en vorderingen te volgen! Alle beetjes helpen maar ik denk dat jij heel veel beetjes toevoegt daar. Fantastisch! Geniet van je laatste dagen...
Hartelijke groet, Martine -
06 Juni 2012 - 20:24
Els,Jack.Lois En Rik:
Dit keer wel een spannend slot aan je verhaal. Het blijft wel bijzonder wat er tot stand is gekomen tijdens jouw verblijf en door je inspanningen. Wens je nog plezier en alvast een hele goede reis terug. Liefs Els -
06 Juni 2012 - 21:44
Chantal:
De ervaringen stapelen zich op en zo ook de bijdrage die jij daar levert. Kleine beetjes of stapjes helpen dat laat je iedere keer weer zien. Geniet van je laatste dagen en kijk of je nog een droom kan vangen van je meiden... -
07 Juni 2012 - 14:43
Wil:
Bij deze wederom complimenten Ronald. Je schrijven en foto,s geven mij het gevoel elke stap met je mee te lopen. Jullie hebben de laatste weken heel veel gepresteerd en geweldige stappen gezet. Internationale ontwikkelings samenwerking bij een primitieve cultuur, het topje van de driehoek van Maslov.
Veel plezier je laatste dagen en groeten aan de hele clan :) -
07 Juni 2012 - 15:28
De Westerbeken:
Lieve Roon, we gaan je geschreven verhalen nog missen straks als je weer thuis bent...maar gelukkig kun je ons dan alles 'live' vertellen!
Wat een enorm indrukwekkende ervaring is dit geweest voor je en wat héb je veel bereikt! Super!
Geniet nog volop van de laatste dagen daar en alvast een hele goede reis terug!
Tot snel!
xxx Bou, Maaike, Leonie en Max -
07 Juni 2012 - 17:00
Miriam De Koster:
Roanald, een van de voordelen van deze tijd is, dat ook al ben jij ver weg, de thuisblijvers mee kunnen kijken hoe jij dit beleeft. Wat gaaf dat je dit kan doen. Geniet er nog even van en ik hoop je weer gauw te zien voorbij rijden. Groetjes Miriam -
07 Juni 2012 - 18:52
Noa En Bo:
Lieve papa wij vinden het leuk dat je
weer thuis komt.We houden van je!
-
07 Juni 2012 - 20:24
Stephan:
Wat een geweldige verslagen en werk wat je daar doet, Ronald. Sprekend en vol passie. Oprecht respect voor jou en iedereen om je heen.
Pluk de dagen nog even en vervul je doel.
Gr. Stephan -
08 Juni 2012 - 11:13
Anja:
Goh, wat een verhaal weer! Nog even en het zit erop. Je kunt trots zijn op wat je gedaan hebt daar en koesteren voor de toekomst. Weer een ervaring rijker... Wel thuis! X Anja -
08 Juni 2012 - 17:33
Sandra:
Lieve Roon, wat een mooie, indrukwekkende en leuke verhalen heb jij de afgelopen weken geschreven. Het aftellen is nu echt begonnen. Nog vier nachtjes en dan hangen wij aan je lippen om alle belevingen van jou live te horen. Nu nog even genieten van je laatste dag voor de terugreis gaat beginnen. Een hele goede reis en we zien je graag dinsdag weer in onze westerse wereld. Dikke kus en groetjes van Aad en de Daltons
-
08 Juni 2012 - 20:17
Toon:
Waar ga je morgen voetbal kijken? Doe je al mee met een pooltje? Toon -
09 Juni 2012 - 10:03
Je Zussie:
Hoi lieve Roon,
Ontzettend mooi en bijzonder te lezen weer wat je meegemaakt en bereikt hebt.Het zit er bijna op voor je maar dit iets is wat je je hele leven bij blijft en waar je bijzonder trots op kunt zijn!Net als wij op jou zijn.Ik wens je een goeie reis terug en we zien je dinsdag gelukkig weer in levende lijve.
Hele dikke kus
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
