Mijn mooiste cadeau in Afrika
Door: Wil
Blijf op de hoogte en volg Wil
03 December 2018 | Nederland, Amsterdam
Mijn mooiste cadeau.
Het is de vrijdag 30 november. Om 5 uur ’s ochtends is er al reuring. Vandaag worden de diploma’s uitgereikt aan de kinderen van de kleuterschool die in januari naar de lagere school gaan. Een groot feest voor de hele gemeenschap. Wanneer ik Nontsha tref in de keuken zie ik dat ze gestrest is. Er moet voor 300 man worden gekookt. De laatste dagen hebben we grote supermarkten bezocht om te vragen of ze eten en drinken willen sponsoren. Boxer supermarkt sponsort rijst, meel, mais en bonen. Ngcwanguba sponsort frisdranken. Ik voel mij af en toe op mijn overgrootvader lijken die als bijnaam Gonje had en de deuren langs ging en dan zei; “Gooi in de zak, God loont u.”
Nontsha heeft met de vrouwen in de gemeenschap afgesproken om te helpen met koken. De vrouwen zijn laat. Dan blijkt dat de muziek niet werkt. Er blijkt iets fout te zijn met de bedrading. Opeens valt de elektriciteit uit. Dit gebeurt overigens regelmatig. De aggregaat wordt uit de schuur gehaald, doch deze is defect. De laatste optie is de solar. Buurman Alan komt binnen en feliciteert mij als eerste. Ik ben jarig vandaag. Het ontgaat de rest. Iedereen is gestrest. Behalve ik. Alan regelt de solar en zegt dat het mogelijk is. We proberen het uit en het werkt. “Wacht met gebruik tot de show begint.” Raadt hij de diskjockey aan. De notabelen en de spreker arriveren. Alles begint een uur te laat.
Het geheel wordt geopend met kerkgezang en alles zingt met volle borst mee. De kleintjes zijn gekleed in Toga worden door lerares Nomapuzi, ook in Toga, het gloednieuwe gemeenschapshuis binnen geleid. Er volgen toespraken, waarin de gemeenschap vooral krijgt te horen hoe belangrijk het is dat de kinderen naar school gaan en daarvoor ook maandelijks geld moeten betalen. Dit schort er nogal aan, ook in andere gemeenschappen. Tussen elke toespraak wordt er gezongen en er wordt ook gedanst door tieners. De menigte vrouwen joelt daarbij en moedigt de dansers aan. Daarna ben ik aan de beurt om een woordje te doen. Ziyanda vertaalt en krijg een groot applaus en wederom gejoel. De kleintjes krijgen hun diploma. Alle moeders kijken trots toe en maken foto’s.
Daarna komt Nontsha binnen met een hele grote doos omwikkeld door aluminium folie binnen gevolgd door Normapuzi en Ziyanda. Ze zet ‘Happy Birthday’ in en iedereen zingt mee. Een koor van stemmen. Nu had ik de hele ochtend al een grijns op mijn gezicht, maar deze was er nu van oor tot oor. In de doos een hele grote taart. Zr reikt mij ook een cadeautje aan wat ik gelijk uit moet pakken. Een Tshirt en die moet ik gelijk aandoen. “Moet ik hier mijn shirt uit trekken,” vraag ik haar. De presentator van het geheel springt gelijk in en maakt duidelijk dat het shirt over mijn overhemd kan.
Als afsluiting krijgen de geslaagden nog cadeautjes en dan is het eters tijd. Gestoofd vlees met rijst met groenten, aardappel en bieten salade en een warm groenten gerecht. Eerst krijgen de notabelen en de gediplomeerden, dan de andere volwassenen en de kinderen als laatste. Er zijn veel kinderen. Heel veel kinderen. Een rij staat te wachten en even later zitten ze overal verspreid zittend op de grond te smikkelen.
Voor mij is deze dag een groot cadeau. Een nieuw gemeenschapshuis, het eerste diploma feest, groots aangepakt en dat allemaal op mijn verjaardag. Een ander cadeau kreeg ik via facebook. Een vriendin van mij wilde voor haar verjaardag een inzameling actie houden voor een goed doel. Ze wilde geen cadeaus, maar donaties voor stichting Willen en Doen. Dus ik aan de slag om ons op die lijst te krijgen. Dat lukte dus. Voor mijn verjaardag heb ik dus ook een inzameling actie aangevraagd.
Geweldig dat er €2500,- is binnen gekomen. Bij deze iedereen dank daarvoor, namens de kinderen, het bestuur en iedereen hier.
Het is de vrijdag 30 november. Om 5 uur ’s ochtends is er al reuring. Vandaag worden de diploma’s uitgereikt aan de kinderen van de kleuterschool die in januari naar de lagere school gaan. Een groot feest voor de hele gemeenschap. Wanneer ik Nontsha tref in de keuken zie ik dat ze gestrest is. Er moet voor 300 man worden gekookt. De laatste dagen hebben we grote supermarkten bezocht om te vragen of ze eten en drinken willen sponsoren. Boxer supermarkt sponsort rijst, meel, mais en bonen. Ngcwanguba sponsort frisdranken. Ik voel mij af en toe op mijn overgrootvader lijken die als bijnaam Gonje had en de deuren langs ging en dan zei; “Gooi in de zak, God loont u.”
Nontsha heeft met de vrouwen in de gemeenschap afgesproken om te helpen met koken. De vrouwen zijn laat. Dan blijkt dat de muziek niet werkt. Er blijkt iets fout te zijn met de bedrading. Opeens valt de elektriciteit uit. Dit gebeurt overigens regelmatig. De aggregaat wordt uit de schuur gehaald, doch deze is defect. De laatste optie is de solar. Buurman Alan komt binnen en feliciteert mij als eerste. Ik ben jarig vandaag. Het ontgaat de rest. Iedereen is gestrest. Behalve ik. Alan regelt de solar en zegt dat het mogelijk is. We proberen het uit en het werkt. “Wacht met gebruik tot de show begint.” Raadt hij de diskjockey aan. De notabelen en de spreker arriveren. Alles begint een uur te laat.
Het geheel wordt geopend met kerkgezang en alles zingt met volle borst mee. De kleintjes zijn gekleed in Toga worden door lerares Nomapuzi, ook in Toga, het gloednieuwe gemeenschapshuis binnen geleid. Er volgen toespraken, waarin de gemeenschap vooral krijgt te horen hoe belangrijk het is dat de kinderen naar school gaan en daarvoor ook maandelijks geld moeten betalen. Dit schort er nogal aan, ook in andere gemeenschappen. Tussen elke toespraak wordt er gezongen en er wordt ook gedanst door tieners. De menigte vrouwen joelt daarbij en moedigt de dansers aan. Daarna ben ik aan de beurt om een woordje te doen. Ziyanda vertaalt en krijg een groot applaus en wederom gejoel. De kleintjes krijgen hun diploma. Alle moeders kijken trots toe en maken foto’s.
Daarna komt Nontsha binnen met een hele grote doos omwikkeld door aluminium folie binnen gevolgd door Normapuzi en Ziyanda. Ze zet ‘Happy Birthday’ in en iedereen zingt mee. Een koor van stemmen. Nu had ik de hele ochtend al een grijns op mijn gezicht, maar deze was er nu van oor tot oor. In de doos een hele grote taart. Zr reikt mij ook een cadeautje aan wat ik gelijk uit moet pakken. Een Tshirt en die moet ik gelijk aandoen. “Moet ik hier mijn shirt uit trekken,” vraag ik haar. De presentator van het geheel springt gelijk in en maakt duidelijk dat het shirt over mijn overhemd kan.
Als afsluiting krijgen de geslaagden nog cadeautjes en dan is het eters tijd. Gestoofd vlees met rijst met groenten, aardappel en bieten salade en een warm groenten gerecht. Eerst krijgen de notabelen en de gediplomeerden, dan de andere volwassenen en de kinderen als laatste. Er zijn veel kinderen. Heel veel kinderen. Een rij staat te wachten en even later zitten ze overal verspreid zittend op de grond te smikkelen.
Voor mij is deze dag een groot cadeau. Een nieuw gemeenschapshuis, het eerste diploma feest, groots aangepakt en dat allemaal op mijn verjaardag. Een ander cadeau kreeg ik via facebook. Een vriendin van mij wilde voor haar verjaardag een inzameling actie houden voor een goed doel. Ze wilde geen cadeaus, maar donaties voor stichting Willen en Doen. Dus ik aan de slag om ons op die lijst te krijgen. Dat lukte dus. Voor mijn verjaardag heb ik dus ook een inzameling actie aangevraagd.
Geweldig dat er €2500,- is binnen gekomen. Bij deze iedereen dank daarvoor, namens de kinderen, het bestuur en iedereen hier.
-
03 December 2018 - 18:00
Joyce:
Fantastisch Wil! Een bijzondere dag waar hard voor is gewerkt!
-
03 December 2018 - 18:12
:
Super om ge lezen! Wat een mooie dag om jarig te zijn. Het voelt voor mij ook of ik daar weer even ben als ik je verhaal lees.... doe iedereen de groeten in Maiwhotseni!
Groet,
Peter -
03 December 2018 - 18:12
Dominique:
Wil, je bent er één uit een miljoen! X -
03 December 2018 - 18:26
Aaf:
Lieve Wil wat zal je weer trots zijn, al kost het jou best wel veel energie maar het loond zo zie je maar. TOPPER. groetjes daar -
03 December 2018 - 18:42
Nancy:
Wat een heerlijk verhaal,Will. Hartverwarmend ! -
04 December 2018 - 04:12
Dita:
Lieve Wil, fantastisch wat zal je weer trots zijn!
-
04 December 2018 - 09:50
Suzan:
Super Wil, wat een prachtig verjaardagscadeau! We kijken er naar uit je verhalen de 15e live te horen!
X -
04 December 2018 - 12:17
Kathy:
Lieve Wil, wat een superleuk verhaal weer en wat fantastisch wat je
allemaal bereikt met de stichting...nog van harte gefeliciteerd met
je verjaardag en Sab en ik zijn supertrots op je, kanjer!!
Dikke kussen van de twinnies!! -
04 December 2018 - 12:18
Ton:
Hoi Wil,wat een prachtig verslag over jouw project. En dan ook nog op jou verjaardag.
Mooie weergave. Chapeau! -
04 December 2018 - 12:45
Bee:
Lieve Wil,
Ik ben zo blij dat ik jou een paar jaar geleden opzocht in Transkei en bij de opening was van de pre school. Vooral tijdens deze opening had ik vanaf de eerste minuut tot het einde alleen maar een lach op mijn gezicht.
Het was prachtig en emotioneel om dit mee te maken. Hierdoor kan ik mij nu nog meer voorstellen hoe de plechtigheid van de "diplomering" was incl. het vieren van jouw verjaardag. Wat heb je toch veel bereikt!
Echt mooi!
Veel liefs Bee.
PS: Ik hoop snel met jou warme chocolademelk te drinken in Mokum. Dikke kus
-
04 December 2018 - 14:55
Afra:
Hier kun je alleen maar trots op zijn, zonder het zelf te regelen en dan zo'n fantastisch feest !!! -
04 December 2018 - 15:02
Buuf Loes:
CONGRATULATIONS !!!!!!! met alles !!!! -
04 December 2018 - 21:31
Bert & Erwin:
Geweldig Wil. Gefeliciteerd! Liefs van Bert & Erwin -
05 December 2018 - 06:36
Ronald:
Hoi Wil, weer prachtige zinvolle weken!! Met grote stappen vooruit. We praten snel bij. Kijk er naar uit! -
05 December 2018 - 06:39
Mark:
gaaf hoor !
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
